Drogi Rodzicu, Twoje dziecko (klasa 1b, 2a, 3d) uczestniczyło w zajęciach w ramach projektu “ABC of Mental Health”, poświęconych temu, jak ludzie się od siebie różnią i co ich łączy,
a także jak być życzliwym dla innych, zwłaszcza gdy czują się niepewnie w nowym miejscu.
Ten materiał pomoże Ci kontynuować ten temat w domu – w sposób naturalny, przy okazji codziennego spaceru lub wyjścia z domu.
Zajęcia w szkole to tylko 45 minut – ważny, ale krótki moment. Dzieci w tym wieku uczą się przede wszystkim przez doświadczenie, dlatego nowe umiejętności, takie jak
nawiązywanie kontaktu z innymi i budowanie relacji, warto ćwiczyć razem z nimi w codziennych sytuacjach. To właśnie wspólne doświadczenia w rodzinie sprawiają, że to,
co dziecko usłyszało na lekcji, naprawdę staje się jego umiejętnością.
Co działo się na zajęciach?
Podczas zajęć dzieci odkrywały, że choć różnimy się między sobą, mamy też wiele wspólnego – a dostrzeganie jednego i drugiego pomaga budować dobre relacje.
W skrócie, Twoje dziecko:
• zastanawiało się, co łączy, a co różni ludzi (na przykładzie bajkowych postaci),
• grało w zabawę „Kto tak jak ja…”, w której odkrywało, co łączy je z kolegami z klasy,
• rozmawiało o tym, jak czujemy się w nowych miejscach – o niepewności, wstydzie, samotności,
• zastanawiało się, jak można wspierać kogoś, kto jest nowy w grupie,
• w małych grupach przygotowywało krótkie scenki pokazujące konkretne gesty życzliwości – często bez słów.
Dzieci wyszły z zajęć z przekonaniem, że każdy z nas może być dla kogoś ważnym źródłem wsparcia – czasem wystarczy uśmiech, zaproszenie do zabawy albo drobne pytanie.
Dlaczego warto kontynuować ten temat w domu?
Umiejętność wchodzenia w interakcje z innymi i nawiązywania nowych relacji rozwija się powoli – i przede wszystkim w praktyce. Krótkie, wspólne doświadczenia z Tobą są dla
Twojego dziecka bezcenne: to przy Tobie ma szansę spróbować, popełnić błąd, zobaczyć, jak Ty reagujesz, i poczuć, że to jest po prostu naturalna część życia.
Dlatego proponujemy Wam proste, wspólne wyzwanie – do zrealizowania w tym tygodniu lub przez najbliższy miesiąc, w Waszym własnym tempie.
Wyzwanie: Poznajmy kogoś nowego
Wybierzcie się razem na spacer – do parku, na plac zabaw, na podwórko, do najbliższego sklepiku, na osiedlową uliczkę – i spróbujcie poznać kogoś nowego. Nie musi
to być nic wielkiego. Chodzi o jedną krótką, życzliwą rozmowę.
Może to być:
• ktoś z waszego otoczenia, z kim wcześniej nie rozmawialiście (np. sąsiad, z którym wymieniacie tylko ukłony),
• ktoś, kogo spotykacie regularnie, ale niewiele o nim wiecie (pani ze sklepu, dzieci na placu zabaw, koleżanka lub kolega ze szkoły Twojego dziecka),
• członek dalszej rodziny, którego Wasze dziecko rzadko widuje.
Celem nie jest „dobrze wypaść”. Celem jest wspólne doświadczenie – żebyście razem wrócili do domu z jedną nową historią.
Jak zacząć rozmowę?
Czasem najtrudniejszy jest pierwszy krok. Oto kilka prostych sposobów, od których możecie zacząć:
• Przedstawcie się: „Cześć, jestem Ania, a to mój syn Kuba. A Pan/Pani?”
• Zapytajcie, jak komuś mija dzień: „Jak Panu/Pani dziś mija dzień?”
• Zauważcie coś wspólnego: „O, macie takiego samego psa jak my!”
• Powiedzcie coś miłego: „Podoba mi się Pani szalik – bardzo ciepły kolor.”
Wykorzystajcie to, czego Wasze dziecko uczyło się na zajęciach – spróbujcie razem poszukać czegoś, co macie z drugą osobą wspólnego (ulubiony smak lodów? mieszkacie
w tej samej dzielnicy? oboje lubicie koty?) oraz czegoś, co Was różni. Możecie też zwrócić uwagę na coś, co Wam się w tej osobie podoba – to często najlepszy sposób,
żeby nawiązać ciepłą, naturalną rozmowę. Jeśli Wasze dziecko czuje się onieśmielone, pozwólcie mu na początku tylko słuchać i obserwować. Z czasem samo zacznie dodawać swoje pytania. Dlaczego to takie ważne?
W ten sposób dzieci nie tylko ćwiczą odwagę społeczną (a my, dorośli, mamy okazję im w tym potowarzyszyć), ale budują zdrową dla siebie postawę. Przełamują naturalny lęk
przed rozmową z kimś, kogo jeszcze nie znają, i uczą się, że prawdziwe, ciepłe relacje rodzą się w prawdziwym świecie – twarzą w twarz – a nie tylko przed ekranem telefonu.
Małe, regularne doświadczenia budują w dziecku poczucie, że świat ludzi jest ciekawy i życzliwy – a ono samo potrafi być jego częścią.
Podsumowanie
Pamiętaj, że nie chodzi o „idealną” rozmowę. Chodzi o to, żebyście razem wyszli, spróbowali i wrócili do domu z jedną nową historią. A potem z kolejną. I jeszcze jedną.
Życzymy Wam udanych spacerów i ciekawych spotkań!
Serdecznie pozdrawiamy,
nauczycielki realizujące projekt w SP 99- Zofia Regulska, Monika Piechaczek , Kornelia Wdowiak- Pośpiech
Zespół Fundacji V4Sport
Koordynator projektu ABC of Mental Health w Polsce
Jeśli po wykonaniu wyzwania zechcecie podzielić się Waszymi doświadczeniami, obserwacjami lub pomysłami – bardzo się ucieszymy. Każda historia jest dla nas cenną inspiracją!
Prosimy o kontakt pod adresem: edukacjawruchu@v4sport.eu
Zapraszamy także do wysłuchania audycji w Radio Rodzina- link do audycji w poprzednim poście.
ZR
